BIJBELSE GENESIS – KAIN IS DE SLEUTEL TOT HET MYSTERIE VAN DON GUIDO BORTOLUZZI…
Kernboodschap De vrome priester Don Guido Bortoluzzi (1907-1991) ontving tussen 1968 en 1974 een reeks openbaringen over de ware oorsprong van de mens en de erfzonde. Centraal in zijn boodschap staat de stelling dat de menselijke soort oorspronkelijk ‘puur’ was als ‘zoon van God’, maar dat de erfzonde een daad van fysieke hybridisatie was. Kaïn zou het eerste hybride nageslacht zijn, verwekt door Adam bij een reeds bestaande ‘ancestres’ (vrouwelijke mensachtige). Dit leidde tot twee verschillende rassen: de zuivere ‘zonen van God’ en de onzuivere ‘zonen van de mens’. De huidige mensheid is het gedegenereerde resultaat van deze vermenging.
Hoofdgedachten per hoofdstuk:
- Hoofdstuk 1: Inleiding De verteller ontmoet Don Guido, die werkt aan een manuscript over de oorsprong van de mens en de erfzonde. Don Guido schokt de verteller door de erfzonde te omschrijven als een “zonde van hybridisatie van de soort”. Ondanks aanvankelijke scepsis raakt de verteller overtuigd van de authenticiteit van Don Guido’s missie, gezien diens overtuiging dat de bron zich niet kan vergissen. Het levensverhaal van Don Guido, vol onverklaarbare tekenen, wordt ook genoemd als bevestiging van zijn bijzondere roeping. Het manuscript is later uitgegeven als Genesi biblica.
- Hoofdstuk 2: De ontmoeting met Don Calabria Als jonge seminarist in 1922 ontmoet Don Guido de mysticus Don Calabria. Deze laatste vertelt de rector dat de jonge Don Guido een grote taak zal hebben: het schrijven van een belangrijk boek over de “duistere passages van de bijbelse Genesis”. Dit voorval, zes jaar later bevestigd door pater Mater Crolley die de jonge Albino Luciani (de latere paus Johannes Paulus I) aanwijst als iemand die hoge kerkelijke graden zal bereiken, wijst op een voorbestemming voor Don Guido’s latere werk.
- Hoofdstuk 3: De ontmoeting met de Duitse mystica Tijdens een ontmoeting met de Duitse mystica Teresa Neumann in de jaren ’40 bevestigt zij de opdracht die Don Guido heeft ontvangen: hij zal een grote taak hebben in opdracht van de Heer, maar ook veel lijden. Dit wordt gezien als een bevestiging van de eerdere voorspellingen. Daarnaast wordt in het boek de stelling ingenomen dat de latere uitspraak van paus Johannes Paulus I, dat God zowel Vader als Moeder is, gebaseerd is op de visioenen van Don Guido.
- Hoofdstuk 4: De ontmoeting tussen Don Guido en Albino Luciani Don Guido en Albino Luciani, die getuigen waren van elkaars roeping, komen elkaar later weer tegen wanneer Luciani patriarch van Venetië is. Don Guido probeert de openbaringen over God als Vader en Moeder met hem te delen, benadrukkend dat Adam een nieuwe schepping was zonder voorouders in de natuurlijke lijn. Later, wanneer Luciani paus is, zou hij deze visioenen van Don Guido hebben geloofd en bevestigd. Het hoofdstuk beschrijft ook de “scabreus” klinkende details van de schepping volgens Don Guido: God zou menselijke gameten hebben ingebracht in de baarmoeder van een pre-existente vrouwelijke mensachtige, resulterend in Adam als voorbeeld van “kunstmatige bevruchting” zonder genetische vermenging. De eerste vrouw zou later zijn geschapen uit het zaad van Adam en een nieuwe eicel, waarmee het eerste perfecte paar klaar was. De erfzonde vond plaats toen Adam kinderen verwekte buiten Gods plan.
- Hoofdstuk 5: De erfzonde van Adam De erfzonde van Adam wordt omschreven als een concrete daad van ongehoorzaamheid: Adam verwekte kinderen met de vrouwelijke mensachtige die hem ter wereld had gebracht (een genetische match). Dit resulteerde in Kaïn als eerste hybride nageslacht, dat intellectueel en fysiek minderwaardig was. De zonde was niet alleen trots of het zich als God voelen, maar een concrete daad die de genetisch en spiritueel pure soort doodde. God trok vervolgens Zijn geest terug van deze wezens. Na de involutie van de soort door Adams zonde, werpt Don Guido de vraag op in welke fase de mensheid zich nu bevindt en wat de komst van Christus heeft gebracht. Hij stelt dat de mensheid niet miljoenen jaren geleden is ontstaan, maar tussen de 40 en 50 miljoen jaar geleden in het late Eoceen, en verdween als zuivere soort door vermenging.
- Hoofdstuk 6: De zondvloed Met de zondvloed voerde God een “genetische zuivering” door, waarbij de genetisch onherstelbare hybriden werden geëlimineerd. De zuiverste tak, die van de overlevende Noach (die echter een parthially hybride vrouw had), gaf aanleiding tot het huidige menselijke geslacht. De geschiedenis en antropologie kennen alleen dit deel van onze geschiedenis. Sindsdien bevindt de mensheid zich in een fase van re-evolutie, weg van de involutie die begon met Kaïn, maar nog ver verwijderd van de oorspronkelijke perfectie. De komst van Jezus bracht de “volheid der tijden”, waardoor de mensheid in staat werd gesteld de verlossing te ontvangen. Hij gaf niet alleen een wet die die van Mozes overtrof, maar ook de Eucharistie, die wordt omschreven als een “bloedtransfusie van God in de menselijke zwakheid” en het “antidoot voor de consequenties van de erfzonde”. De Zaligsprekingen, die verder gaan dan de Tien Geboden, vormen de nieuwe richtlijn voor de ‘zonen van God’, die Gods geest ontvangen.
- Hoofdstuk 7: Conclusionen Het boek mist een kerkelijk imprimatur, wat is toegestaan door het canonieke recht. Hoewel de auteur de behoefte aan een oordeel van de Kerk erkent en verwacht dat dit zal komen omdat het niet in strijd is met het geloof, benadrukt hij dat de Kerk terecht voorzichtig is. Het werk wordt gepresenteerd als de eerste concrete ontmoeting tussen geloof en wetenschap. Tot slot wordt bevestigd dat Don Guido in 1945, nog voordat hij openbaringen ontving, een profetische droom had over de Vajont-tragedie, die hij in detail zag gebeuren. Hij probeerde mensen te waarschuwen, maar niemand geloofde hem, wat zijn reputatie als “visionair” vestigde.
Volledige transcriptie van de video-uitleg (getiteld: “Genesi Biblica”)
Het was op een dag dat hij zich tot mij wendde met de vraag of ik de mogelijkheid had om een manuscript uit te typen, omdat hij een boek had geschreven. Zo raakten we aan de praat. Ik vertelde hem dat ik niet kon typen, maar dat ik wel iemand voor hem zou vinden. Daarna vroeg ik hem: “Maar Don Guido, waarover gaat uw boek?” Hij vertelde mij dat het ging over de oorsprong van de mens en over de erfzonde.
Dit schokte mij zeer, omdat dit een onderwerp was waar ik al van jongs af aan in geïnteresseerd was. Ik vroeg hem dan ook serieus: “Maar Don Guido, wat is die erfzonde dan?” Hij antwoordde: “Het was een zonde van hybridisatie van de soort.”
“Guido, maar wat zegt u nu?”, zei ik, bijna met distantie en dedain. Hij keek mij verbouwereerd aan, met een blik alsof hij zich niets van mij aantrok. Hij hief zijn ogen ten hemel en zei: “Degene die mij dit heeft verteld, kan zich niet vergissen.”
Op dat moment dacht je: of deze man is gek, of hij heeft iets heel grootst in handen. Want hoe kan een normaal persoon zoiets dergelijks beweren? Zo begint een bijzonder verhaal van profetieën en openbaringen dat een groeiende belangstelling wekt, en daarmee ook verbazing over de inhoud.
We hebben het over een vrome priester uit de Veneto, Don Guido Bortoluzzi, die in 1991 op 84-jarige leeftijd overleed. Hij schreef de inhoud op van visioenen die hij in de loop der jaren ontving, betreffende de schepping, de oorsprong van de mens en de erfzonde. Dit zijn allemaal centrale en hete thema’s voor de theologie, en ten dele ook voor de wetenschap. Het geheel is samengevloeid in het boek Genesi biblica, geredigeerd door Renza Jacoby, de vertrouwelinge van Don Guido tijdens zijn ouderdom. Zij vertelde dat zijn leven bezaaid was met bijzondere en onverklaarbare tekenen, zelfs al voordat Don Guido…
…als kleine jongen – we bevinden ons in het jaar 1922, hij was geboren in 1907, dus hij was nog jong…
…en Don Calabria kwam op bezoek in dit seminarie. Hij zag, terwijl hij al deze jongetjes die hun klas binnenkwamen de revue liet passeren…
…en hij zei tegen de rector: “Deze kleine jongen heeft een grote taak. Hij zal een grote taak hebben, want de Heer wil dat hij een heel belangrijk boek schrijft.” De rector vroeg: “Waarover?” Hij zei: “Over de bijbelse Genesis, over de duistere passages van de bijbelse Genesis.”
The rector was enigszins verbouwereerd. Don Guido, die zag dat Don Calabria zich direct tot hem richtte, was diep onder de indruk van deze woorden. Dit was in 1922.
Zes jaar later, in 1928, bevond hij zich in het seminarie van Feltre (Belluno), omdat het seminarie vanwege de leeftijd was opgedeeld. Pater Mater Crolley kwam op bezoek, een groot mysticus en ook een man met grote charismatische gaven. In de kapel, waar alle seminaristen bijeen waren, bleef hij stilstaan bij een jongetje dat toen…
…nog jong was en in het gymnasium zat. Hij zei: “Deze zal de hoogste graden van de kerkelijke hiërarchie bereiken.” Dit jongetje was Albino Luciani. Vervolgens staarde hij in de ogen van Don Guido en zei: “En deze zal grote… hij zal iets heel belangrijks moeten doen, namelijk een boek schrijven over de Genesis, over de Bijbel, over de Genesis, over de duistere passages van de Bijbel.” Hij bevestigde dus wat Don Calabria had gezegd.
Daarna was er ook nog de ontmoeting met de Duitse mystica Teresa Neumann, in een dorpje boven de Val Zoldana. Hij kreeg daar bezoek van Teresa Neumann. Op een dag werd er op de deur geklopt door deze vrouw met een hoofddoekje, die Duits sprak. Hij sprak haar in het Duits aan, liet haar binnen en zij zei tegen hem: “U zult… u zal een grote taak hebben. De Heer heeft een groot plan van barmhartigheid met u, maar u zult ook veel te lijden hebben.”
Hij was geschokt, maar verbond deze drie gebeurtenissen met elkaar. In het boek wordt de stelling aangenomen dat de beroemde woorden van Johannes Paulus I, paus Luciani, betreffende God die Vader en ook Moeder is, in zekere zin gebaseerd waren op de visioenen van Don Guido. Het is geen al te arbitrair verband; ze hadden…
…tegelijkertijd waren ze getuige van elkaar geweest. Albino Luciani, nadat hij priester was geworden, maakte ook carrière, kerkelijke carrière. In die periode was hij bisschop in Vittorio Veneto en werd hij tot patriarch van Venetië benoemd. Hij keerde terug naar Vittorio om een retraite te houden voor alle priesters.
Op dat punt had Don Guido al een deel van de openbaringen ontvangen en hij benaderde hem om hem te zeggen: “Ik heb belangrijke dingen te verduidelijken, te delen.” Maar er was geen feitelijke tijd. “Ik zou willen dat u terugkwam, ik zou willen terugkeren naar u, want ik heb u iets heel belangrijks te zeggen. God heeft mij de schepping van de mens geopenbaard en God is werkelijk Vader en Moeder voor de mens.”
Waarom? Omdat, als het ware, degenen die hem hadden geschapen, serieus… een mannelijke en uiteraard vrouwelijke gameet, de eerste cel van het eerste exemplaar, dat Adam was, hadden samengesteld. Adam had dus geen voorouders, laten we zeggen, in de natuurlijke lijn van de levende wezens, omdat Vader en Moeder voor hem werkelijk een nieuwe schepping waren.
Toen Paus Luciani paus werd, had hij klaarblijkelijk Don Guido geloofd, omdat hij wist dat hij openbaringen zou krijgen. Hij gaf een getuigenis aan Don Guido, en hij… [sprak] in ruimere zin, dat God Vader en Moeder is, ook in spirituele zin. Het was dus een heel mooie zaak die Don Guido zeer waardeerde.
Maar hoe zou de geboorte van de mens hebben plaatsgevonden volgens de openbaringen van Don Guido? Het verslag van deze visioenen, die hij op late leeftijd kreeg, heeft een fotografisch, minutieus, complex en zelfs, op het eerste gezicht, scabreuze karakter. In het kort: God zou in de baarmoeder van een reeds bestaande vrouwelijke mensachtige een mannelijk en een vrouwelijke gameet hebben ingebracht – een spermatozoön en een eicel. Zo ontstaat de cel waaruit Adam zal voortkomen. Een voorbeeld van kunstmatige bevruchting, van een draagmoeder, zonder vermenging tussen de mensachtige soort en de menselijke soort. Want, zoals bekend, passeren er vanuit de placenta geen genetische kenmerken, maar alleen voedingselementen. Diezelfde voorouderlijke baarmoeder zou daarna het embryo van de eerste vrouw hebben gehuisvest, dit keer het resultaat van de vereniging tussen het zaad van Adam en een nieuwe eicel, die speciaal daartoe door God was gecreëerd. De eerste perfecte koppel was klaar.
Maar dan arriveert de erfzonde. Adam wil kinderen verwekken buiten het plan van God om. Vandaar de hybridisatie van de perfecte en voorouderlijke menselijke soort met de imperfecte mensachtige, en de geboorte van Kaïn. De sleutel tot het mysterie, zoals op de omslag geschreven staat. Jazeker, omdat zijn geboorte aanleiding geeft tot…
…een hybride nageslacht dat God nooit zou hebben geproduceerd. Hij had perfecte doelen geschapen, en hij daarentegen bevond zich halverwege de voorouderlijke…
Wanneer hij dan zijn kinderen zal krijgen, zal hij die verwekken bij diezelfde vrouwelijke mensachtige die hem ter wereld had gebracht, die genetisch compatibel met hem was. En hij vertoonde uiterlijk exact dezelfde kenmerken als de mensachtigen: donkere, rossige huid en beharing. Logischerwijs gaf hij aanleiding tot een minderwaardig nageslacht, zowel intellectueel als fysiek.
The erfzonde van Adam was precies dit: een zonde die niet alleen een zonde van trots, van arrogantie en van presumptie was, en ook de zonde van het zich willen losmaken van God om zelf de schepper van het leven te zijn en zich God te voelen. Maar het was een zonde die praktisch werd voltrokken met een concrete daad, en die de dood bracht aan de genetisch, biologisch en ook spiritueel pure soort. Want, zo zegt de Mozaïsche Genesis, God trok zijn geest terug van deze wezens die niet perfect waren, noch intellectueel, noch fysiek.
Nu, na de involutie van de soort, veroorzaakt door de zonde van Adam – een zonde die, zoals Benedictus XVI een paar maanden geleden nog zei, biologische consequenties heeft gehad – in welke fase bevinden we ons nu? En wat heeft de komst van Christus voor nieuws gebracht? De mens is geschapen, niet, zoals wetenschappers zeggen, enkele miljoenen jaren geleden, maar in werkelijkheid is hij tussen de 40 en 50 miljoen jaar geleden geschapen, aan het einde van de schepping van de grote zoogdieren. We bevinden ons in het late Eoceen. En hij is verdwenen als zuiver ras, als zuivere soort, de menselijke soort, omdat hij zich heeft vermengd onder de andere soorten. De antropologen kunnen hem dus niet onderscheiden van de andere wezens die niet menselijk zijn, omdat hij in alles en voor alles was…
…hij was een dierlijke soort, en hij heeft miljoenen jaren in deze toestand verkeerd.
Vervolgens, met de zondvloed, heeft God een ware genetische zuivering doorgevoerd. Hij elimineerde die takken die genetisch onherstelbaar waren en behield alleen de zuiverste tak. De zuiverste tak die van ons afstamt, maar die zelf een vrouw had die niet zuiver was, maar gedeeltelijk hybride. Deze tak heeft aanleiding gegeven tot het gehele huidige menselijke geslacht.
De geschiedenis en de antropologie kennen dus dit deel van onze geschiedenis, en kennen de voorgaande periode niet. God heeft de mens altijd geëvolueerd. Wij bevinden ons in een fase van re-evolutie. Omdat we met Kaïn richting een involutie zijn gegaan, bevinden we ons nu in een fase van re-evolutie, maar we zijn nog ver verwijderd van de oorspronkelijke perfectie.
Met de “volheid der tijden”, zoals Jezus het noemt, dat wil zeggen, toen de mensheid in staat was om te begrijpen en te willen, en dus voldoende in staat was om de verlossing te ontvangen, is Jezus gekomen om deze grote stap te voltooien. Hij gaf de mens niet alleen een spirituele wet die die van Mozes overtrof – wat de eerste basis was, de eerste belangrijke uitweg, laten we zeggen, uit deze onderworpenheid aan de instincten…
…en niet alleen dat, hij gaf iets heel belangrijks: de Eucharistie. The Eucharistie is in werkelijkheid niets anders dan een bloedtransfusie van God in de menselijke zwakheid; het is het tegengif voor de gevolgen van de erfzonde.
The erfzonde heeft alle dierlijke instincten in het menselijk geslacht gebracht; niet alleen de seksuele, laten we zeggen, de ongebreidelde, maar ook alle instincten van overheersing, van overdreven bezit, van competitie; van alle instincten die niet zijn bedoeld voor de kinderen van God. Terwijl Jezus ons uitlegt wat de vereisten van de kinderen van God zijn, en die vinden we in de Zaligsprekingen. Dat is een stap die verder gaat dan de Tien Geboden. Alles is positief; hij zegt niet: “Doe dit niet, dood niet, steel niet”, maar: “Zalig de zachtmoedigen, zalig de rechtvaardigen, zalig degenen die de geest hebben…”
…ook al is het in minimale mate, maar die hem hebben. Want God geeft uit zichzelf zijn geest aan degenen die naar zijn beeld en gelijkenis zijn.
Dit boek mist een kerkelijk imprimatur, wat is toegestaan door het canonieke recht. Het voelt echter niet de behoefte aan een autoritair oordeel van de Kerk. Ongetwijfeld voel ik deze behoefte wel, en het lijkt mij niet onwaarschijnlijk dat dit er ooit zal komen. Want in werkelijkheid is het niet in strijd met ons katholieke geloof, en zelfs niet met het joodse, en ook niet, denk ik, met het islamitische geloof, alhoewel ik dat niet goed ken. Maar de Kerk gaat terecht met veel voorzichtigheid te werk.
Dit zijn zeer grote zaken. Hier hebben we de vereniging van geloof en wetenschap, van rede, die elkaar voor het eerst ontmoeten rond concrete zaken waarop men werkelijk een gemeenschappelijke redenering kan bouwen.
Tot slot, laten we terugkeren naar Don Guido. Is het waar dat hij in een visioen ook de tragedie van de Vajont zag?
Ja, het is waar. In 1945 had Don Guido nog geen openbaringen gehad. Hij was nog een jonge jongen, een jonge priester, en hij was kapelaan in Casso, een dorp dat vervolgens werd getroffen door de overstroming, de catastrofe van de Vajont. Hij had daar een profetische droom. Hij zag de hele tragedie van de Vajont: een massa die loskwam van de Monte Toc, het water dat over de dam heen sprong, dat zigzaggend naar beneden ging in de… [vallei], tot aan de vlakte van de Vajont bij Longarone, die een groot deel van het dorp wegvaagde.
Hij was zeer geschokt, omdat hij het tot in de kleinste details had gezien. Hij probeerde de pastoors en burgemeesters te waarschuwen, maar in die tijd bestond de dam nog niet eens, er was zelfs nog geen project voor de dam. Dus niemand nam hem serieus. En vanaf dat moment begon zijn reputatie als visionair, die… [de zin wordt niet afgemaakt].
Einde transcript
