Don Guido Bortoluzzi


Welkom op ons platform

Met onderstaand openingsartikel nodigen we u uit om met een open, eerlijke en onderzoekende houding te kijken naar het werk van de Italiaanse priester Don Guido Bortoluzzi (1907–1991).

Deel 1: Alessandro M – Een nieuw licht op ons oorsprongsverhaal

Hoe we de strijd tussen schepping en evolutie kunnen overstijgen

Vandaag wil ik (*) een thema aansnijden dat even gevoelig als diepgaand is. Het is een onderwerp dat mij zo na aan het hart ligt dat ik mijn stem wel móét laten horen — ook al weet ik dat ik daarmee vast tegen een paar heilige huisjes intrap.

Ik wil het hebben over een bijzondere privéopenbaring. Deze werd in de tweede helft van de vorige eeuw ontvangen door de Italiaanse priester Don Guido Bortoluzzi en werpt een heel nieuw licht op de ware aard van de erfzonde. Mijn doel is om deze kwestie grondig uit te leggen en de verwarring rond dit mysterie op te helderen.

De doodlopende weg van het huidige debat

Al meer dan een eeuw zit het debat over de oorsprong van de mens muurvast in twee uitersten:

  • Evolutionair materialisme: Deze stroming ziet het ontstaan van de mens als louter biologisch toeval: een reeks willekeurige DNA-mutaties, gestuurd door natuurlijke selectie. Deze visie schiet echter tekort op het belangrijkste punt: ze kan de ‘kwantumsprong’ niet verklaren. Want op welk exact moment veranderde dode materie in een wezen met gedachten, een geweten en een ziel?
  • Fundamentalistisch creationisme: Deze groep houdt kramphaft vast aan een letterlijke lezing van het boek Genesis en negeert harde feiten uit de paleontologie en genetica. Hierdoor is de theologie geïsoleerd geraakt van de wetenschappelijke vooruitgang.

Deze patstelling heeft een schadelijk effect: ze vervreemdt de moderne mens van het geloof én ontneemt de wetenschap een hoger doel.

Juist in dit spanningsveld bieden de geschriften en visioenen van Don Guido Bortoluzzi een uitweg. Zijn inzichten, gebundeld onder de titel Bijbelse Genesis, vormen het ‘ontbrekende puzzelstukje’: een hoger denkkader dat theologische waarheid en biologische feiten naadloos samenbrengt. Zoals bij een bergwandeling elke stap logisch voortvloeit uit de vorige, zo breekt Bijbelse Genesis de katholieke geloofsleer niet af, maar verheldert deze juist met concrete, wetenschappelijk onderbouwde antwoorden.

Wie was Don Guido? De betrouwbaarheid van de getuige

Bij privéopenbaringen van deze omvang proberen critici de ziener snel af te doen als iemand met dwangvoorstellingen of een verwarde geest. Om die kritiek te pareren, moeten we kijken naar wie Don Guido werkelijk was.

Don Guido was geen vernieuwingszuchtige theoloog op zoek naar roem, noch een opruier. Hij was een eenvoudige, nederige dorpspriester die zijn ambt decennialang in alle gehoorzaamheid en stilte uitoefende. Hij bood lange tijd innerlijk weerstand tegen zijn visioenen en stemde er pas mee in ze op te schrijven toen zijn geweten en gehoorzaamheid aan God hem dat verplichtten.

Bovendien staat hij niet op zichzelf. Zijn geloofsvoorspellingen worden ondersteund door prominente figuren uit de katholieke Kerk van de twintigste eeuw:

  • St. Giovanni Calabria voorspelde al in 1922 Don Guido’s toekomstige roeping en het schrijven van zijn boek.
  • Hij kreeg steun en erkenning van Pater Matteo Crawley, de Duitse mystica Therese Neumann en de heilige Pater Pio van Pietrelcina.
  • Albino Luciani (de toenmalige patriarch van Venetië en latere paus Johannes Paulus I) sprak zijn diepe waardering uit voor Don Guido’s inzichten.

Deze verbondenheid met de steunpilaren van de Kerk ontkracht de beschuldiging van een geïsoleerde waanvoorstelling.

Getuigenissen rondom Don Guido en zijn werk

1. Het getuigenis van Dr. Roberto Gava

(Arts, cardioloog en farmacoloog – Geschreven te Padua, 15 augustus 2003)

“Ik heb Don Guido persoonlijk gekend. Wat mij bijblijft is zijn sereniteit en de innerlijke rust van iemand die zich door God bemind weet. Wanneer hij sprak over de visioenen die hij van God de Vader ontving, sprankelde er een innerlijke vreugde in zijn ogen, vermengd met een diepe heimwee naar die gesprekken.

Als man van de wetenschap heb ik zijn teksten meer dan tien jaar lang vergeleken met zowel de Heilige Schrift als wetenschappelijke werken. Ik heb nooit een onoverkomelijke wanklank gevonden. Waar ik bij collega-antropologen stuitte op vooroordelen en het afwijzen van zijn visie als ‘pure fantasie’, zie ik in het geschrift van Don Guido niets dat in strijd is met het geloof of met de bekende natuurwetten.”

2. Het getuigenis van Renza Giacobbi

(Redactrice van de geschriften en hoofdpersoon bij de totstandkoming van de publicaties)

“Toen ik begon aan de taak om deze teksten te publiceren, werd ik bevangen door een diepe vrede en vreugde. De openbaring geeft inzicht in de diepe oorzaken van het menselijk gedrag: het laat zien dat de mens vaak slachtoffer is van een erfelijke, biologische beschadiging. Dit inzicht geeft ruimte voor mededogen en vergeving.

Het onderricht van de Heer bezit een ijzeren logica, opgebouwd als een meetkundig bewijs. Je kunt geen stappen overstaan — zoals de stapsgewijze onthulling van de identiteit van Eva — zonder de bewijskracht van het geheel te verliezen.”

De kern van de openbaring: “Middellijke Schepping”

De theologische kern van Bijbelse Genesis rust op het concept van de Middellijke Schepping (gemedieerde schepping).

Ouderwetse denkers stellen zich vaak voor dat God de mens in één magisch moment uit klei boetseerde. Don Guido’s openbaring stelt dat beeld bij: God werkt in Zijn oneindige wijsheid via een ‘zaadje’ en respecteert de natuurwetten die Hij zelf heeft ingesteld.

Volgens de visioenen heeft God de volmaakte mens (Adam) niet als volwassene uit de lucht laten vallen. In plaats daarvan gebruikte Hij een vrouwtje van een hoogontwikkelde, nu uitgestorven voormenselijke soort als biologische draagmoeder. In dit wezen, dat zelf geen menselijke ziel had en puur op instinct leefde, bracht God rechtstreeks iets nieuws in: Zijn goddelijke Geest, verenigd met het volmaakte menselijk DNA (een stap van de 48 chromosomen van de mensapen naar de 46 chromosomen van de volmaakte mens).

Het moederdier leverde uitsluitend de baarmoeder en voeding tijdens de zwangerschap. Er werden geen biologische fouten of erfziekten overgedragen. Dit verklaart hoe de menselijke ziel direct door God is geschapen, zonder de biologische vondsten van de wetenschap te ontkennen.

De erfzonde als “genetische vermenging”

Was Adams schepping het hoogtepunt van Gods plan, dan was de erfzonde een dramatische ontsporing. De erfzonde was immers niet het eten van een stuk fruit — een beeldspraak die men tegenwoordig nauwelijks nog uitgelegd krijgt zonder dat het op een sprookje lijkt. De zonde was een bewuste daad van hoogmoed en ongehoorzaamheid: een keuze voor biologische én zedelijke zelfstandigheid.

Adam, de zuivere Mens, wachtte niet op de volwassenheid van de zuivere Vrouw (die op wonderbaarlijke wijze uit zijn genetisch materiaal was voortgekomen en toen nog een kind was). In plaats daarvan ging Adam een seksuele verbinding aan met het vrouwelijke oerwezen — de draagmoeder uit wie hij zelf geboren was.

Dit was een regelrechte opstand tegen Gods orde en een biologische ramp: de geestelijk en lichamelijk volmaakte Mens koos ervoor te paren met een dier. Hieruit ontstond een gemengde, gedegradeerde stamboom.

De achteruitgang van het menselijk ras

Door opeenvolgende generaties heen verenigden de nakomelingen van de zuivere stamboom (“de zonen en dochters van God”) zich met de dochters van de gemengde lijn (“de kinderen der mensen”), zoals beschreven in Genesis 6.

De zuivere genetische lijn werd steeds dunner totdat deze volledig verdween. De mensheid raakte daardoor in een diepgaand lichamelijk en geestelijk verval. De aapachtige fossielen die archeologen vandaag vinden, zijn dan ook geen voorouders die ‘opstegen’ naar de moderne mens, maar het product van het verval van Adams stamboom ná de zondeval.

Veelvoorkomende bezwaren weerlegd

  • Het theologische bezwaar:“De Openbaring is afgesloten met de dood van de laatste apostel. Dit toevoegen is een onaanvaardbare vernieuwing.”
    • Antwoord: De Kerk leert dat de inhoud van de Openbaring in de loop der eeuwen steeds dieper begrepen mag worden. Jezus zei zelf: “Ik heb jullie nog veel te zeggen, maar jullie kunnen het nu nog niet verdragen” (Johannes 16:12). In ons tijdperk van DNA-onderzoek licht God een tipje van de sluier op over een biologische werkelijkheid die men vroeger niet kon begrijpen.
  • Het bezwaar van het kerkelijk zwijgen:“Het Vaticaan heeft deze biologische uitleg nooit officieel goedgekeurd.”
    • Antwoord: In december 2008 sprak paus Benedictus XVI over de erfzonde en bevestigde dat de oorspronkelijke zonde de mensheid “biologisch” heeft aangetast en zo wordt doorgegeven. Dat een top-theoloog expliciet het woord “biologisch” gebruikte, geeft aan dat het verkennen van genetische vermenging theologisch heel goed mogelijk is.
  • Het wetenschappelijke bezwaar:“De wetenschap ziet de evolutie als een geleidelijk opwaarts proces.”
    • Antwoord: De wetenschap tast nog steeds in het duister over het plotselinge ontstaan van de Homo sapiens. Wat archeologen zien als een geleidelijke ‘opwaartse evolutie’, is in werkelijkheid een langzaam herstel nadat de mensheid door de zondeval het absolute dieptepunt van biologische en geestelijke takeling had bereikt.

Verlossing in een nieuw licht: Waarom we Christus nodig hebben

Als de erfzonde slechts een symbolische fout was, had vergeving een administratieve kwestie kunnen zijn. Maar als we allemaal biologisch beschadigd zijn en drager zijn van een verstoord DNA, wordt Verlossing een absolute noodzaak.

Wij zijn allemaal erfgenamen van de beschadigde stamboom van Kaïn. De komst van Jezus Christus is het inbrengen van een nieuwe, zuivere stamboom in ons zieke menselijke ras. Door het Offer aan het kruis en het sacrament van de doop worden wij gekoppeld aan deze Nieuwe Mens.

Een boodschap van barmhartigheid en genezing

De ontdekking dat we allemaal ‘kinderen van Kaïn’ zijn, hoeft ons niet moedeloos te maken. Het opent juist de deur naar diepe medemenselijkheid. Het geeft de mens verzachtende omstandigheden voor zijn eigen zwakheden: we zijn niet alleen de veroorzakers van onze fouten, maar op de eerste plaats de slachtoffers van een hele oude biologische ramp. Oordeel maakt zo plaats voor geduld, mededogen en vergeving.

Deel 2: Mede-oprichter ‘Associazione Don G. Bortoluzzi’ – Een duizelingwekkende vooruitziende blik

Perspectief vanuit de Italiaanse ‘Associazione Don Guido Bortoluzzi’

Als iemand (**) die als Italiaans mede-oprichter betrokken was bij de Associazione Don Guido Bortoluzzi (genesibiblica.org) en de originele Italiaanse manuscripten uit de jaren zeventig vanaf het eerste uur heeft bestudeerd, vervult het mij met verbazing hoe het Genesisverhaal vaak wordt weggezet.

Zowel in seculiere media als in oppervlakkige katholieke kringen wordt het werk van de priester uit Belluno niet zelden afgedaan als nepnieuws. Uit hun kritiek blijkt steevast dat men zijn boeken nauwelijks heeft gelezen. Wie dat wél doet, stuit op een duizelingwekkende vooruitziende blik.

In zijn hoofdwerk Sintesi della Genesi Biblica werkte hij een denkmodel uit over het ontstaan en de vermenging van de mensheid. Ongeveer 40 tot 50 miljoen jaar geleden schiep God de eerste volmaakte mens, Adam, via de Middellijke Schepping.

Decennia vóór de reguliere wetenschap pas in 2010 via DNA-onderzoek aantoonde dat de Homo sapiens daadwerkelijk is gekruist met oermensen zoals Neanderthalers, beschreef Don Guido dit proces van vermenging al tot in detail. Adam ging tegen de wil van God in seksueel contact aan met het voormenselijke moederaapje (Eva genoemd). Uit deze ongeoorloofde combinatie werd Kaïn geboren als een hybride wezen.

Jarenlang was ik nauw bevriend met professor Renza Giacobbi. Samen met haar zag ik hoe Don Guido’s inzichten een immense verklarende kracht bezitten: onze unieke menselijke vatbaarheid voor genetische afwijkingen en auto-immuunziekten laat zich uitstekend verklaren als het biologische spoor van verstoord DNA door deze historische kruisingen.

Een ongemakkelijke spiegel voor gevestigde dogma’s

Waarom roept de openbaring aan Don Guido zoveel weerstand op? Omdat zijn model een spiegel is die élke gevestigde opvatting opschudt:

  • Voor materialisten en atheïsten: Zij bouwen hun wereldbeeld op een geleidelijke evolutie. Maar het feit dat soorten in de kern stabiel blijven en dat vruchtbare kruisingen tussen verschillende soorten in de natuur uiterst zeldzaam zijn, vormt een grote hindernis voor hun model.
  • Voor creationisten: Zij worden gedwongen in te zien dat Adam niet uit het niets is ontsproten, maar dat elke biologische schepping via de bevruchte eicel (zygote) verloopt.
  • Voor modernisten: Zij hebben de erfzonde gereduceerd tot een symbolisch verhaal. Don Guido’s model redt de kerkelijke leer door aan te tonen dat de erfzonde een directe, biologische beschadiging van ons menselijk DNA is.

De gespleten mensheid, superieure techniek en de Zondvloed

Binnen Bortoluzzi’s model krijgt ook het raadsel uit Genesis 6 over de ‘zonen van God’ en de reuzen (Nephilim) een heldere verklaring.

Het hybride nageslacht zocht agressief de confrontatie op met de zuivere lijn. Uit dit nageslacht ontwikkelden zich takken met een superieur verstand die machtige wereldrijken met hoogstaande technologieën stichtten. Een van deze takken ging experimenteren met het nageslacht van Kaïn, waaruit de reuzen (Nephilim) voortkwamen.

Toen de strijd hoog opliep, bleef Noach als laatste gehoorzame man over. God gebruikte de Zondvloed om het verwoestende, hybride leven te vernietigen en maakte met Noach een nieuw begin. Wat wij vandaag de dag de mensheid noemen, zijn de overlevende nazaten van deze gemengde groepen.

Verschroeide aarde en de weg vooruit

In de hogere geledingen van de Kerk is deze thematiek ongetwijfeld bekend, maar men worstelt om deze waarheid te rijmen met een tijdsgeest die zoekt naar een progressief compromis. Het resultaat is een tactische stilte rondom de priester uit Belluno.

Zowel de Italiaanse vereniging als het werk van wijlen Renza Giacobbi blijven zich inzetten om deze vragen verder te verdiepen. De openbaring aan Don Guido is een intellectuele en spirituele ijsberg. We nodigen u uit om op deze website zelf op onderzoek uit te gaan, de bronnen te bestuderen en mee te denken binnen dit unieke denkkader.

Voetnoten & Bronnen

  1. Bortoluzzi, G., & Giacobbi, R. (1974/2002). Er was eens… Adam? De Genesis herontdekt. Belluno: Associazione Don Guido Bortoluzzi.
  2. Gava, R. (2003). Getuigenis over het leven en de schriften van Don Guido Bortoluzzi. Padua, 15 augustus 2003.
  3. Giacobbi, R. (2002). Inleiding en getuigenis van de redactrice bij de uitgave van de geschriften van Don Guido Bortoluzzi. Belluno.
  4. Green, R. E., et al. (2010). “A Draft Sequence of the Neandertal Genome.” Science, 328(5979), 710–722. (Onderzoek van het Max Planck Instituut dat vermenging tussen mensensoorten bewijst).
  5. Sankararaman, S., et al. (2014). “The genomic landscape of Neanderthal ancestry in present-day humans.” Nature, 507(7492), 354–357. (Onderzoek dat laat zien dat oer-DNA ons vatbaarder maakt voor auto-immuunziekten).
  6. Darwin, C. (1859). On the Origin of Species by Means of Natural Selection. London: John Murray. (Hoofdstuk 8, “Hybridism”).
  7. Catechismus van de Katholieke Kerk (KKK). Nummer 67, 404–405. (Over de ontwikkeling van het geloofsinzicht en de overdracht van de erfzonde).
  8. Genesis 6:1-4 (NBG-vertaling).
  9. Babylonische Talmoed (Seder Nezikin, Sanhedrin 56a-57b).
  10. Genesibiblica.org. “Gaat de oorsprong van het kwaad vooraf aan de erfzonde?” / “Tutti contro Don Guido… il prete scomodo!”.

Auteursvermeldingen

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑