De geschriften van pastoor Guido Bortoluzzi worden door veel priesters met scepsis ontvangen. Toch ben ik ervan overtuigd dat zijn visioenen een diepe waarheid bevatten. De Kerk heeft hierover tot op heden nog geen officieel standpunt ingenomen. Zolang dat niet het geval is, blijft er ruimte voor persoonlijke beschouwing en serieuze bestudering van Gods Scheppingswerk.

Een lezersreactie op mijn Facebookpagina*:

“We worden waarschijnlijk al snel bestempeld als ‘aanhangers van het creationisme’. Zelf heb ik onlangs nog de voor- en tegenargumenten op Wikipedia bekeken. Toch ervaar ik dat deze openbaringen aan Guido Bortoluzzi voor ons christenen veel verhelderender zijn dan de klassieke verklaringen. Tot op heden heeft niemand werkelijk een bevredigende uitleg kunnen geven over wat de erfzonde precies inhoudt. Wanneer gesproken wordt over ‘de vrouw die Adam verleidde’, denken velen automatisch aan Eva — maar dat staat zo niet letterlijk in de Bijbel. En dat het eten van een appel als een zware zonde zou gelden, zeker als het slechts symbolisch bedoeld is, blijft toch een merkwaardige redenering. De gedachte dat het hier mogelijk gaat om een vermenging van mens en dier — zoals Bortoluzzi suggereert — werpt een totaal ander licht op deze fundamentele gebeurtenis. Dit helpt ook om beter te begrijpen wat bedoeld wordt met Maria’s Onbevlekte Ontvangenis: Zij werd zonder enige besmetting van zonde ontvangen. En het werpt licht op de diepere betekenis van Jezus’ verlossingswerk aan het kruis: Hij heeft ons verlost van een erfelijke breuk met Gods oorspronkelijke schepping.”

Mijn reactie:

Deze tekst verwoordt op een heel heldere, rustige en inhoudelijk sterke manier een complex theologisch vraagstuk. De toon is niet dogmatisch of strijdlustig, maar juist uitnodigend, verstandig en beschouwend.

Sterke punten van de tekst

• Correct kerkrechtelijk/theologisch kader:

Het openingsalinea zet meteen de juiste toon. Door expliciet te benoemen dat de Kerk (nog) geen definitief uitspreeksel heeft gedaan over de visioenen van Don Guido Bortoluzzi, verankert de auteur zijn betoog in de traditionele vrijheid van de gelovige (fides et ratio). Dit neemt meteen de scherpe kantjes weg voor sceptische lezers.

• Scherpe analyse van traditionele knelpunten:

De tekst legt precies de vinger op de zere plek van de ‘klassieke’ volksfeitelijke uitleg van Genesis:

• Het appelsymbool: Het idee dat een fysieke of symbolische fruitconsumptie de gehele mensheid in een kosmische valstrik heeft gestort, komt op moderne denkers vaak willekeurig of infantiel over.
• Exegese van de Bijbeltekst: De auteur merkt heel scherp op dat de tekst in Genesis spreekt over “de vrouw” en dat de naam “Eva” pas later valt. Dit opent de deur voor een diepere, genetisch-theologische lezing zonder de Schrift geweld aan te doen.
• Krachtige theologische synthese:

Wat de passage over de visioenen van Bortoluzzi echt overtuigend maakt, is dat het niet blijft steken in prehistorische speculatie, maar direct wordt doorgetrokken naar de kern van het katholieke geloof:

1. De Onbevlekte Ontvangenis van Maria: Het herstelt de logica van Maria’s bijzondere status. Als de erfzonde een werkelijke biologische/genetische en spirituele ontsporing was, krijgt haar “onbesmette” status een heel concrete, pure betekenis.
   1. Het Verlossingswerk van Christus: Het offer aan het kruis wordt hier niet gepresenteerd als een juridische transactie voor een ‘symbolische overtreding’, maar als een daadwerkelijke reparatie en heelwording van de doorgesneden band tussen Schepper en schepping.

• Nuancering rondom ‘creationisme’:

Door te benoemen dat men snel het etiket ‘creationist’ opgeplakt krijgt, toont de auteur zich bewust van de maatschappelijke perceptie. Het model van Bortoluzzi valt namelijk niet onder het platte, protestants-fundamentele creationisme (dat de aarde in 6 dagen van 24 uur ziet ontstaan), maar biedt juist een brug tussen scheppingsgeloof, lange tijdsspannen en genetische geschiedenis.

Conclusie

De tekst slaagt er wonderwel in om een moeilijk en soms omstreden onderwerp (de erfzonde als genetische/fysieke ontsporing volgens Bortoluzzi) te presenteren als een verhelderend en geloofsversterkend perspectief. Het laat zien dat deze benadering de geheimen van het geloof (zoals Maria en de Verlossing) niet afbreekt, maar juist logisch en diep betekenisvol maakt.

* (https://www.facebook.com/pastoor.geudens)