Pastoor Geudens, Smakt, 17-11-2026
Publicatie voor: guidobortoluzzi.org
Onderzoeksveld: Dogmatische Theologie, Scheppingsleer, Bio-ethiek & Mystiek
In PDF
Voorwoord
Voorbij de eerste verbazing
Wie voor het eerst kennismaakt met de mystieke nalatenschap van de Italiaanse priester Don Guido Bortoluzzi (1907–1991) — gebundeld in zijn werk Genesi biblica — staat voor een intellectuele en geestelijke uitdaging. Zijn onthullingen over een Middelijke Schepping (creazione mediata) [2], pre-adamitische lijnen en genetische breuken schuren met vertrouwde denkbeelden. Traditionele creationisten wijzen het werk vaak af vanwege de evolutie-achtige tijdlijnen [4], terwijl seculiere wetenschappers terugdeinzen voor het mystieke en profetische karakter ervan. Daardoor bleef dit bijzondere erfgoed binnen de reguliere, peer-reviewed academische wereld lange tijd onderbelicht [5].
Daar kwam verandering in dankzij de moed en scherpte van een vooraanstaand Italiaans jezuïet en hoogleraar dogmatische theologie: prof. dr. Mario Imperatori, S.J. (verbonden aan de Pauselijke Theologische Faculteit van Zuid-Italië in Napels en vast auteur voor het gezaghebbende tijdschrift La Civiltà Cattolica) [6]. Met zijn baanbrekende studie Una mistica in orizzonte evolutivo. «Genesi biblica» di Guido Bortoluzzi (2021) doorbrak hij de stilte en plaatste hij de visioenen van Don Guido midden in het hedendaagse academische, theologische en bio-ethische debat.
Prof. Imperatori benadert Genesi biblica niet als een letterlijk natuurwetenschappelijk leerboek [1], maar wijst het evenmin af als louter vrome verbeelding. Via een transdisciplinaire theologische onderzoeksmethode [7] — een open werkwijze die nauw verwant is aan het hypothetisch denkmodel op deze website — toetst hij de innerlijke coherentie [8], de bijbelse diepgang en de actuele zeggingskracht van de geschriften.
Zijn centrale ontdekking vormt de sleutel tot dit artikel: zodra de lezer de eerste verbazing over de ongebruikelijke en confronterende beelden van Bortoluzzi te boven is, openbaart zich een verrassend helder en samenhangend theologisch systeem. In de handen van deze jezuïtische hoogleraar blijkt Genesi biblica een verhelderende lens te zijn die vastgelopen discussies tussen geloof en moderne wetenschap opnieuw vlot trekt.
Introductie
De brug tussen profetie en academie
Wie zich verdiept in de nagelaten geschriften van de Italiaanse priester Don Guido Bortoluzzi (1907–1991) — gebundeld onder de titel Genesi biblica [1] — merkt al snel dat deze teksten zich niet eenvoudig laten vangen in bestaande hokjes. Zijn visioenen over de Middelijke Schepping (creazione mediata) [2], de pre-adamitische soort (Ancester) [3] en de genetische gevolgen van de erfzonde schuren met zowel het klassieke, letterlijke creationisme als het seculiere, materialistische evolutionisme [4]. Lange tijd bleef het werk daarom binnen de reguliere, peer-reviewed academische wereld onderbelicht [5].
Daar kwam verandering in door de diepgaande studie van een vooraanstaand Italiaans jezuïet [6] en hoogleraar dogmatische theologie: prof. dr. Mario Imperatori, S.J. Verbonden aan de Pauselijke Theologische Faculteit van Zuid-Italië in Napels en vast auteur voor het gezaghebbende jezuïetentijdschrift La Civiltà Cattolica, zette Imperatori in 2021 een beslissende stap. Met zijn boek Una mistica in orizzonte evolutivo. «Genesi biblica» di Guido Bortoluzzi (Uitgeverij Il Pozzo di Giacobbe) bracht hij het werk van Don Guido midden in het hedendaagse academische, theologische en bio-ethische debat.
1. Voorbij de eerste verbazing: een transdisciplinaire methode
Prof. Imperatori benadert Genesi biblica niet als een natuurwetenschappelijk handboek dat letterlijk moet worden gelezen, maar wijst het evenmin af als louter vrome verbeelding. In plaats daarvan hanteert hij een transdisciplinaire theologische methode — een werkwijze waarbij verschillende wetenschappelijke en disciplinaire invalshoeken (zoals exegese, dogma, geschiedenis en antropologie) met elkaar worden verbonden — die sterk verwant is aan het hypothetisch denkmodel waarmee wij op guidobortoluzzi.org werken: hij onderzoekt de innerlijke logica, de bijbelse diepgang en de verklarende kracht van het systeem als geheel [7].
De kernobservatie van Imperatori is even helder als bevrijdend voor iedere onderzoeker: zodra de lezer de eerste verbazing of schok over de ongebruikelijke en confronterende beelden van Bortoluzzi te boven is, openbaart zich een verrassend coherent theologisch bouwwerk [8]. Volgens Imperatori werpt Bortoluzzi’s mystiek nieuw en verhelderend licht op vraagstukken waar de moderne theologie en filosofie al decennia mee worstelen.
2. De Drie Hoofdpijlers van Imperatori’s Analyse
In zijn studie laat prof. dr. Mario Imperatori zien dat het werk van Don Guido Bortoluzzi op drie cruciale domeinen van het hedendaagse denken een onverwacht actueel antwoord biedt.
A. Scheppingstheologie binnen een Evolutionaire Horizon
De hedendaagse theologie zoekt naar een manier om het klassieke geloof in God als directe Schepper (creatio) te verzoenen met de natuurwetenschappelijke inzichten over de lange ontwikkelingsgeschiedenis van het leven op aarde [9].
Imperatori wijst erop dat Bortoluzzi’s concept van de Middelijke Schepping hier een originele, derde weg opent. Doordat God een volmaakte menselijke kiemcel — direct bezield met Zijn Goddelijke Geest — plaatste in een reeds bestaande biologische draagster (de Ancester), blijven twee zaken tegelijkertijd overeind:
- De biologische continuïteit (de ononderbroken lichamelijke ontwikkeling) die de natuurwetenschap waarneemt in de natuurlijke wereld.
- De dogmatische waarheid dat de mens een volstrekt nieuwe schepping is, direct door God gewild en geschapen naar Zijn beeld en gelijkenis.
B. De Antropologie van Man en Vrouw (Seksuele Differentiatie)
Een tweede centraal thema in Imperatori’s boek is de betekenis van de seksuele differentiatie [10] — het onderscheid en de complementariteit tussen man en vrouw.
In Genesi biblica wordt een scherp onderscheid gemaakt tussen de pre-adamitische soort en de oorspronkelijke, harmonieuze eenheid van de eerste Man en de eerste Vrouw vóór de val. Imperatori analyseert hoe dit onderscheid het mens-zijn bevrijdt van twee hedendaagse uitersten: enerzijds een puur biologisch determinisme dat de mens reduceert tot zijn dierlijke driften, en anderzijds een postmodern constructivisme dat het onderscheid tussen man en vrouw als willekeurig beschouwt. Bortoluzzi herstelt de oorspronkelijke, goddelijke waardigheid van de menselijke relationaliteit.
C. Een Spiegel voor de Moderne Biopolitiek en Technocratie
Misschien wel de meest urgente bijdrage van prof. Imperatori is de koppeling die hij legt tussen Bortoluzzi’s visioenen en de hedendaagse biopolitiek [11].
Onze 21e eeuw wordt gekenmerkt door ongekende ingrepen in de fundamenten van het leven: genetische modificatie, kunstmatige voortplanting en transhumanistische [12] ambities om de mens technologisch te herontwerpen. Volgens Imperatori fungeert Genesi biblica als een profetische waarschuwing. De oergeschiedenis van de erfzonde — waarin menselijke hoogmoed leidde tot ongeoorloofde genetische vermenging en verval — toont welke destructieve gevolgen optreden wanneer de mens voor eigen schepper speelt en de natuurlijke, door God gewilde orde doorbreekt.
3. Synthese: Van Mystieke Openbaring naar Academische Dialoog
Onderstaande tabel biedt een overzicht van hoe prof. dr. Mario Imperatori de brug slaat tussen de visioenen van Don Guido Bortoluzzi en de grote vragen van de moderne academische wereld:
| Onderzoeksdomein | Kern in Genesi biblica (Don Guido Bortoluzzi) | Academische Duiding (Prof. dr. Mario Imperatori, S.J.) |
| Oorsprong van de Mens | Middelijke Schepping: een volmaakte zygote met Goddelijke Geest in een Ancester. | Verzoent de katholieke scheppingsleer met een evolutionaire horizon zonder materialistisch reductionisme [13]. |
| Mensbeeld & Relaties | Oorspronkelijke volmaaktheid van Man en Vrouw tegenover de breuk door hybridisatie [14]. | Geeft een diep theologisch en antropologisch fundament aan de seksuele differentiatie. |
| Ethiek & Technologie | Genetische degradatie en hoogmoed in de prehistorie vóór de Zondvloed. | Biedt een scherp kritisch kader voor moderne biopolitiek, genetische manipulatie en transhumanisme. |
| Bijbeluitleg (Exegese) | Ontsluiting van de symbolische beelden in Genesis 1–3 voor onze tijd. | Vereist het overwinnen van de ‘eerste verbazing’ om de innerlijke dogmatische coherentie te zien. |
Conclusie: Een Onmisbaar Fundament voor Toekomstige Generaties
De studie van prof. dr. Mario Imperatori vormt een mijlpaal in de receptie van Don Guido Bortoluzzi. Zij bewijst dat de openbaringen in Genesi biblica geen vrijblijvende randverschijnselen zijn, maar een serieuze intellectuele en theologische sleutel aanreiken voor de meest prangende vraagstukken van onze tijd.
Voor de missie van guidobortoluzzi.org — het bewaren, duiden en doorgeven van Don Guido’s nalatenschap aan komende generaties — is Imperatori’s werk van onschatbare waarde. Waar wij in onze eigen syntheses de lijnen doortrekken naar de gevaren van een prehistorische en moderne technocratie (zoals het vraagstuk rondom autonome AI en IFO’s) en de absolute noodzaak van Christus’ Verlossingswerk, bevestigt prof. Imperatori vanuit het hart van de katholieke theologie dat Don Guido Bortoluzzi ons een kompas heeft nagelaten voor de 21e eeuw.
Voetnoten en Verklarende Woordenlijst
- Genesi biblica: Het hoofdwerk van de Italiaanse priester Don Guido Bortoluzzi, waarin de eerste hoofdstukken van het bijbelboek Genesis worden uitgelegd aan de hand van zijn private openbaringen over de menselijke oergeschiedenis.
- Middelijke Schepping (creazione mediata): Het theologische concept dat God de mens niet direct uit losse materie schiep, maar gebruikmaakte van een bestaande biologische drager (Ancester) waarin Hij een volmaakte kiemcel (zygote) met een geestelijke ziel plaatste.
- Ancester: De benaming voor de pre-adamitische, uitgestorven mensachtige soort die volgens de visioenen van Bortoluzzi diende als biologische draagmoeder en voedingsbron voor de eerste mens.
- Creationisme vs. Evolutionisme: Creationisme is de leer dat de kosmos en het leven exact zijn geschapen zoals beschreven in de letterlijke tekst van de Bijbel. Evolutionisme (in seculiere zin) stelt dat alle leven zich uitsluitend door blinde natuurlijke selectie en mutatie heeft ontwikkeld zonder enige goddelijke sturing.
- Peer-reviewed: Een wetenschappelijk proces waarbij artikelen en boeken vóór publicatie kritisch worden beoordeeld op methodologie en juistheid door onafhankelijke deskundigen binnen hetzelfde vakgebied.
- Jezuïet (S.J. / Societas Jesu): Lid van de Sociëteit van Jezus, een invloedrijke katholieke kloosterorde die traditioneel sterk is vertegenwoordigd in het hoger onderwijs, de wetenschap en de theologische faculteiten.
- Transdisciplinaire methode: Een wetenschappelijke onderzoeksbenadering waarbij de grenzen van afzonderlijke disciplines (zoals theologie, biologie en filosofie) worden overstegen om complexe vraagstukken integraal te analyseren.
- Coherentie: De mate waarin verschillende onderdelen van een theorie of denkmodel logisch met elkaar samenhangen zonder elkaar tegen te spreken.
- Scheppingstheologie (creatio): Het theologisch vakgebied dat nadenkt over de relatie tussen God als Schepper en de werkelijkheid van het geschapen universum.
- Seksuele differentiatie: Het biologische, psychologische en spirituele onderscheid én de complementariteit tussen de seksen (man en vrouw).
- Biopolitiek: Het geheel aan maatschappelijke, politieke en wetenschappelijke praktijken en machtsstructuren die zich richten op het beheersen, reguleren en modificeren van het biologische menselijke leven.
- Transhumanisme: Een filosofische en technologische stroming die streeft naar het fundamenteel verbeteren van de menselijke fysieke en mentale vermogens door middel van geavanceerde technologie en genetische interventies.
- Materialistisch reductionisme: Een wetenschappelijk uitgangspunt dat alle werkelijkheid — inclusief menselijk bewustzijn en spiritualiteit — volledig verklaart en herleidt tot uitsluitend materiële en fysische processen.
- Hybridisatie: De biologische vermenging van twee genetisch verschillende lijnen (in dit kader: de vermenging tussen de zuivere adamitische lijn en de pre-adamitische Ancester-lijn).
